Wieczne Miasto - wirtualna podróż po Rzymie
   Strona Główna Galeria Księga Gości Linki
   
Nawigacja
Strona Główna
Informacje o mieście
Praktyczne informacje
Przykładowe trasy zwiedzania
Rzym w weekend
Watykan
Rzym starożytny
Słynne place
Fontanny rzymskie
Bazyliki i kościoły
Katakumby
Galeria
Księga Gości
Linki
Czy wiesz, że...

· Biuro informacji dla pielgrzymów polskich

· Gdzie i kiedy mogę spotkać Papieża (Kalendarium Ojca Świętego)

· Gdzie mogę nabyć zdjęcia z Audiencji

· Kościół polski

Statystyki odwiedzin

stat4u

Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 1
Najnowszy Użytkownik: Admin
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Bazylika św. Piotra 2 (nawa główna i płn)

... poprzednia strona



Nawa Główna

Znajdujemy się już wewnątrz Bazyliki Św. Piotra. Po przekroczeniu drzwi wejściowych zaskakuje nas wrażenie okazałości, charakterystyczne dla tej bazyliki. Zresztą, wystarczy tylko przytoczyć parę cyfr, które znajdują się na posadzce tuż przy środkowych drzwiach. Podają one wymiary bazyliki watykańskiej. Długość świątyni to 186,36 m (długość wraz z portykiem to 211,5 m). Wysokość od posadzki do sklepienia równa się 44 m. Wysokość wnętrza kopuły wynosi 119 m. W bazylice wśród elementów dekoracyjnych możemy wyróżnić 135 malowideł i mozaik (10 000 metrów kwadratowych!) oraz 395 posągów. Łączna powierzchnia świątyni wynosi 22 067 m2. W kościele znajduje się 45 ołtarzy i 11 kaplic. Pochowanych zostało tu (łącznie z kryptami) 147 papieży. Wystarczy zresztą nadmienić, że wielkość wielu aniołków ozdabiających bazylikę przewyższa wielkość naturalną człowieka.

Tuż z przodu widzimy czerwony dysk porfirowej płyty na posadzce, na środku. Został on zachowany z dawnej bazyliki. Jest to kamień, na którym klęcząc, Karol Wielki (w noc Bożego Narodzenia 800r.) i 21 jego następców byli koronowani.

Nawa główna

Wzdłuż całej nawy głównej, na środku, na posadzce, w pismach z mosiądzu rejestrowane są pomiary największych kościołów na świecie. Wśród nich odnajdziemy również, przedostatnią, licząc od drzwi, zaznaczoną długość Bazyliki NMP w Gdańsku (103,5 m).

Przy wejściu znajdują się dwie kropielnice, po lewej wykonana przez Francesco Moderatiego (1680-1721) i A.Cornacchiniego (1685-1740), a po prawej przez Giuseppe Lironiego (1668-1749) i G. B. de Rossiego.

Nawa została udekorowana przez Gian Lorenzo Berniniego na zamówienie Innocentego X w 1645 roku. On i jego pomocnicy są zatem odpowiedzialni za różne ozdoby: aniołki, gołębie i symbole papiestwa, takie jak tiara i klucze.

Na wewnętrznych stronach kolosalnych pilastrów, wzdłuż całej nawy, między rzędami pilastrów są dwa ciągi nisz, które zawierają 39 posągów założycieli różnych zakonów i zgromadzeń, umieszczane tu od początku XVIII wieku.

I tak po prawej stronie, zaczynając od wejścia: św. Teresa od Jezusa (dół) i św. Zofia Magdalena Barat (góra), św. Wincent a Paulo (d) i św. Jan Eudes (g), św. Filip Nereusz (d) i św. Jan Chrzciciel de la Salle (g), św. Jan Bosco (g) (pod nim statua św. Piotra).

Po lewej stronie, patrząc od wejścia: św. Piotr z Alcantary (d) i św. Lucia Filippini (g), św. Kamil de Lellis (d), św. Ludwig Maria Grignion de Montfort (g), św. Ignacy z Loyoli (d), św. Antoni Maria Zaccaria (g), św. Franciszek z Paoli (d), św. Piotr Fourier (g).

Jak zobaczymy później, dalsza część świętych fundatorów, znajduje się w transepcie.

Napis łaciński wzdłuż południowej, lewej, ściany nawy zaczerpnięty jest z Łk 22, 32: "Ego rogavi pro te, o Petre, ut non deficiat fides tua: et tu aliquando converses confirma fraters tuos" (Ja prosiłem za tobą, Piotrze, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci). Natomiast wzdłuż północnej, prawej ściany, z Mt 16, 19: "Quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum etin coelis: et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in coelis" (I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie).

Warto zauważyć, że wzdłuż nawy głównej, przy rozstawionych stołach i ławach, w latach 1962 - 1965 obradował Sobór Watykański II.



Północna (prawa) Nawa Bazyliki

Aby wyruszyć w głąb bazyliki i dojść do ołtarza głównego, wyruszymy wzdłuż prawej nawy bazyliki.

Pierwsza kaplica, przy PietaŚwiętych Drzwiach (które od wewnątrz są zamurowane) jest jedną z najbardziej obleganych. Znajduje się tu bowiem słynna Pietà. Rzeźba przedstawia martwe ciało Jezusa, zdjęte z krzyża i złożone w ramionach Matki. Została ona wykonana przez młodego wówczas, zaledwie dwudziestoczteroletniego, Michała Anioła, z okazji jubileuszowego Roku Świętego 1500. Pracował nad nią w latach 1498-99. Jest ona jedynym, podpisanym przez artystę, dziełem. Jego imię widnieje na szarfie przepasującej pierś Maryi: "MICHAEL. ANGELUS. BONAROTUS. FLORENT. FACIEBAT" (Wykonał Michał Anioł Buonarroti z Florencji). To młodzieńcze dzieło różni się znacznie od późniejszych jego rzeźb Matki Boskiej Bolesnej, pełnych tragizmu. Tutaj Maryja została ukazana jako młoda dziewczyna. Powiedzielibyśmy nawet za młoda, gdyż w momencie śmierci Jezusa mogła mieć około 45-50 lat. Odpowiadał na ten zarzut między innymi w ten sposób, że tworząc twarz Maryi myślał o twarzy swojej własnej matki, która zmarła, gdy miał zaledwie pięć lat: twarz matki jest symbolem wiecznej młodości. Mówił również, że kobieta o tak czystej duszy nie może również się zestarzeć na ciele.

21 maja 1972 roku Pietà została uszkodzona przez 33-letniego Laszlo Totha australijskiego geologa urodzonego na Węgrzech, który krzycząc „Ja jestem Jezusem Chrystusem” uderzył ją kilkanaście razy młotkiem, odłupując prawe ramię Madonny aż do łokcia; łamiąc nos, i uszkadzając w twarz. Po ataku, dzieło zostało pieczołowicie odrestaurowane i zwrócone na swoje miejsce w bazylice. Warto zauważyć, że najwierniejszą kopię rzeźby, według której zrekonstruowano twarz, odnaleziono w Polsce, w poznańskim kościele Matki Boskiej Bolesnej. Obecnie dzieło jest chronione pancerną szybą.

Kaplica Piety to miejsce gdzie papież ubiera się w szaty liturgiczne przed obrzędami liturgicznymi w bazylice lub przy ołtarzu polowym na placu.

Przechodząc do następnej kaplicy, mijamy dwa pomniki nagrobne. Po lewej, Krystyny Szwedzkiej dłuta Carlo Fontany (1702), królowej, która nawróciła się na katolicyzm i zrzekła się tronu. Jest ukazana w pozłacanym medalionie z brązu, której podpis wsparty jest na koronowanej czaszce. Na urnie pod medalionem trzy płaskorzeźby: Krystyna rezygnuje z tronu Szwecji po przyjęciu katolicyzmu (w środku), pogardę dla szlachty (po prawej), oraz Wiarę, która zwycięża herezje (po lewej).

Po prawej natomiast, pomnik nagrobny Leona XII, wykonany przez Giuseppe de Fabris w latach 1835 - 36. Przedstawia papieża w postawie stojącej, udzielającego błogosławieństwa Urbi et Orbi w czasie jubileuszu roku 1825. Ledwo widoczne zza pomnika papieża, znajdują się cztery głowy jego kardynałów: Pacca, Odescalchi, Zurla i Cappellari. Jego pontyfikat był krótki (1823 - 1829). Kiedy został wybrany na Stolicę Piotrową, próbował odmówić, powołując się na swój zły stan zdrowia. Powiedział wtedy do kardynałów: "Wybieracie martwego człowieka." Nad papieżem uosobienia Religii i Sprawiedliwości, trzymające w rękach herb papieża Leona XII.

Druga kaplica to kaplica św. Sebastiana. W ołtarzu głównym początkowo znajdował się obraz Domenichino. W roku 1736 został on przeniesiony do kościoła S. Maria degli Angeli w Rzymie, a zastępuje go mozaika wykonana przez Pietro Paolo Crisofari, który w latach 1743-1755 był dyrektorem Vatican Mosaic Studio. Jest on odpowiedzialny za wiele ołtarzy w Bazylice Świętego Piotra.

Pod ołtarzem, od czasu beatyfikacji w maju 2011 roku, spoczywają doczesne szczątki błogosławionego papieża Jana Pawła II (1978-2005).

Po lewej stronie od ołtarza pomnik Piusa XII (1939-1958) został zlecony przez mianowanych przez niego kardynałów, a wykonany przez Francesco Messina w 1963 roku. Gest papieża ma wyrażać jego pragnienie zakończenia II wojny światowej. Po przeciwległej stronie pomnik jego poprzednika, papieża Piusa XI (1922-39), Był autorem trzydziestu Encyklik, m.in. o Akcji Katolickiej, głosił, że Kościół powinien być aktywny w świecie, a nie izolowany od niego. Jako pierwszy używał radia do swoich przekazów, posiadał trzy doktoraty Uniwersytetu Gregoriańskiego, a także był wielkim zwolennikiem wspinaczek górskich. Monument wykonany przez Francesco Nagni w 1949 roku.

Przechodząc do następnej kaplicy mijamy dwa kolejne pomniki nagrobne.

Po lewej pomnik Matyldy z Canossy (1046 - 1115). Monumentalny grobowiec hrabiny, wykonany przez Gian Lorenzo Berniniego i jego warsztat w latach 1633-37, składa się z sarkofagu i posągu Matyldy. Słynny zamek w Canossie, do którego schronił się papież Grzegorz VII przed cesarzem Henrykiem IV, który zwołał synod 26 niemieckich biskupów, którzy mieli pozbawić papieża urzędu, był właśnie zamkiem Matyldy. W styczniu 1077 do zamku warownego, przybył cesarz, odziany tylko we włosiennicę. Po trzech dniach i nocach czekania przed bramą, publicznie wyraził skruchę przed papieżem.

Po prawej natomiast pomnik Innocentego XII (1691 - 1700), wykonany przez Filippo della Valle w 1746 r.. Prosta kompozycja w ograniczonej przestrzeni umieszczona w towarzystwie figur alegorycznych Miłości i Sprawiedliwości.

Kolejna, trzecia kaplica, to Kaplica Najświętszego Sakramentu. Tutaj można wejść jedynie na modlitwę w ciszy. Informuje o tym znak przed kaplicą, oraz pilnujący wejścia pracownik bazyliki. Najświętszy Sakrament wystawiany jest tutaj przed pięknym tabernakulum, zaprojektowanym przez Berniniego (1674). W ołtarzu obraz olejny Pietro da Cortona, ku czci Trójcy Świętej. Jest to jedyne płótno w całej bazylice. Sceny z Apokalipsy i Święci w postawie adoracji, ozdabiają sufit. Zauważymy tu również epizody ze Starego Testamentu, zapowiadających Eucharystię. Eucharystia jest także tematem scen, przedstawionych w lunetach. Mozaika obejmująca ścianę po prawej, była inspirowana Ekstazą Św. Franciszka, wykonaną przez Domenichino.

Przechodząc do kolejnej kaplicy, mijamy kolejne dwa pomniki. Pierwszy z nich, po lewej stronie, to pomnik Grzegorza XIV (1590 - 1591). Składa się z niszy, umieszczonej w ścianie z prostym sarkofagiem poniżej, mającym dedykacyjny napis. Giacomo della Porta był odpowiedzialny za projekt, a za rzeźbę Prospero Bresciano. Herb papieża trzymany jest przez leżące anioły. Po bokach są posągi upersonifikowanych Religii (z lewej) i Sprawiedliwości (po prawej) i czterech prostokątnych płyt, z których trzy są ozdobione freskami monochromatycznych.

Bazylika św. Piotra

Po prawej natomiast Grzegorza XIII (1572 - 1585), wykonany przez mediolańskiego rzeźbiarza Camillo Rusconi między 1715 a 1723. Przedstawia on papieża udzielającego swojego błogosławieństwa. Na przedzie urny płaskorzeźba, przedstawiająca ogłoszenie kalendarza gregoriańskiego w 1582 roku (wtedy to 4. października stał się 15.) Po bokach znajdują się alegoryczne posągi Religii, trzymającej tablice Prawa i Wspaniałości; u podstawy jest smok, nawiązujący do herbu rodziny Boncompagni, z której wywodzi się Grzegorz XIII.

Kolejną, dużą kaplicą, jest kaplica Grzegorza (lub gregoriańska), której budowę zapoczątkował Michał Anioł. Wykończył ją jednak Giacomo della Porta. Nosi ona imię swojego patrona, Grzegorza XIII. Często jest opisywana jako "najpiękniejsza kaplica w świecie", ponieważ cała jest wyłożona marmurami, masą perłową, kamieniami szlachetnymi, brązem złoconym, wielobarwnymi mozaikami i zdobieniami stiukowymi. Jej kopuła ma 42 metrów wysokości. Znajdują się w niej groby Benedykta XIV i Grzegorza XVI. Na tylnej ścianie kaplicy, Ołtarz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, ozdobiony najrzadszym alabastrem, ametystem i innymi pół-szlachetnymi kamieniami oraz czterema wspaniałymi kolumnami z afrykańskiego marmuru i zielonego porfiru. Prace wykonał G. Muziano. Kaplicę zdobią wspaniałe mozaiki, wykonane głównie przez Marcello Provenzale według projektu Girolamo Muziano oraz przez Salvatore Monosilio według projektu Nicola La Piccola. W lunetach są sceny: Zwiastowania i prorocy: Izajasz i Ezechiel; w narożnikach natomiast przedstawieni są: Doktorzy Łacińscy: św. Hieronim i św. Grzegorz Wielki, oraz Ojcowie Greccy: św. Bazyli i św. Grzegorz z Nazjanzu. W porfirowej urnie pod ołtarzem złożone są szczątki doczesne świętego Grzegorza z Nazjanzu (zm. 390), jednego z wielkich teologów z Kapadocji.

W ołtarzu Matki Bożej Nieustającej Pomocy znajduje się XII - wieczny obraz (malarstwo na desce), mieszczący się dawniej w oratorium w starej bazylice. Został tu przeniesiony w 1578.

Po prawej stronie kaplicy znajduje się pomnik Grzegorza XVI (1831 - 1846), wykonany przez Luigiego Amici, w latach 1848-57. Był to ostatni mnich, który został wybrany na papieża. Dwie boczne figury przedstawiają Mądrość i Roztropność.

Na kolumnie po lewej (jak wchodziliśmy nawą to na wprost), ołtarz Św. Hieronima. Pierwotne płótno ołtarzowe Domenichina (z 1614), "Ostatnia Komunia św. Hieronima", znajduje się obecnie w Pinakotece Watykańskiej. Zastępuje je mozaika z 1744 roku. Pod ołtarzem jest miejsce spoczynku ciała bł. papieża Jana XXIII.


następna strona...


Dziś jest:
Wspomnienie
Franciszek
Kalendarium Ojca Świętego


Z ostatniego nauczania:

· Audiencja Ogólna (05.06.2013)

· Homilia wygłoszona w Uroczystość Zesłania Ducha Święteg (19.05.2013)


Encykliki:

· Lumen Fidei (29.06.2013)


Aktualne i planowane pielgrzymki Papieskie:


Odbyte pielgrzymki Papieskie:

· Rio de Janeiro (Brazylia), 22-29.07.2013

· Lampedusa (Włochy), 08.07.2013

Poprzedni Papież:
Benedykt XVI (2005-2013)


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie | okazjanazakupy.pl